Begrotingstussenkomst in de Gemeenteraad van 14 december 2013

Het Meerjarenplan 2014 – 2019 en de begroting 2014 vormen een aanval op de welzijn, onderwijs, cultuur, sociale cohesie, gezondheidszorg,... Het geld voor begeleiding naar reguliere werk, straathoekwerk, daklozenopvang, het stimuleren van ondernemerschap, van interculturaliteit, ontwikkelingssamenwerking, et cetera, smelt bijna weg. Maar men blijft Oostende volbouwen met lelijke, torenhoge gebouwen. Waarmee zijn we bezig?” - Collins Nweke (Groen)

Ik heb mijn tussenkomst in de begrotingsbespreking beperkt tot drie hoofdbeleidsthema’s:

  • Sociaal Beleid
  • Toerisme
  • Economie

 

  1. SOCIAAL BELEID

Raadslid voor Groen, Bert Peirsegaele heeft al een algemene analyse gemaakt van dit budget en zich bij het stemmen onthouden. Het is dus niet de intentie om hier de bedenkingen van onze partijgenoot te herhalen. We willen eerder aanvullende vragen en bedenkingen voorleggen. We doen dit wetende dat de begroting van een Sociaal Huis meer een politieke aangelegenheid is dan een technische. We kiezen dan ook als oppositie om onze tussenkomst te beperken tot de impact van de begroting 2014 op de kerntaken en de armoedebestrijding in Oostende.1.1. Een volwaardige steun voor het wijkgezondheidscentrum Oostende

We kunnen niet anders dan gelukkig zijn met de komst van het wijkgezondheidscentrum in Oostende, wellicht een primeur voor West-Vlaanderen. Groen heeft dit van in het begin vanuit de oppositie op tafel gelegd. We moeten de OCMW-voorzitter hiervoor uitdrukkelijk feliciteren want de eerste keer dat Groen de oprichting van een wijkgezondheidscentrum formeel voorstelde in de OCMW-raadzitting van 7 december 2011 werd het idee weggelachen door de sp.a-open VLD meerderheid. Het wordt nu een feit maar we zijn toch een beetje bezorgd als we blz. 11 lezen in het Beleids- en Beheerscyclus Meerjarenplan 2014 – 2019: “het Sociaal Huis zal deelnemen aan het overleg omtrent de oprichting van een wijkgezondheidscentrum georganiseerd door de private sector”. Uit de bestaande wijkgezondheidscentra in Vlaanderen leren we dat een volwaardige steun door het lokaal bestuur voor een wijkgezondheidscentrum onontbeerlijk is. We kunnen maar hopen dat het OCMW beseft dat hun taak niet eindigt bij ‘ter beschikking stellen van een geschikte locatie’ zoals vermeld in de operationele doelstelling 10. Om van het wijkgezondheidscentrum een succesverhaal te maken, moet er structurele ondersteuning zijn van het lokaal bestuur door bijvoorbeeld een startkapitaal te voorzien, actief op zoek te gaan naar subsidiemogelijkheden, expertise ter beschikking stellen, coaching...1.2. Omvormen van winteropvang tot een permanente daklozenopvang

Operationele doelstelling 11 onder de strategische doelstelling 6 op blz. 12 luidt als volgt ‘De lokale besturen i.s.m. relevante actoren verzekeren een netwerk om burgers in crisiessituaties adequaat op te vangen’. Groen kan moeilijk begrijpen hoe adequaat daklozenopvang kan zijn zonder dat het een permanent karakter in neemt. Een structurele, bovenlokaal initiatief voor de opvang en herintegratie van daklozen is zeker nuttig. Maar dat neemt niet weg dat een eerstelijnsopvang in een centrumstad zoals Oostende ook nodig is. Het Sociaal Huis moet regisseur zijn van een permanente, beperkte daklozenopvang van 25 bedden (bed-bad-brood). De relevante sociale actoren worden hierbij betrokken. Vanuit deze eerstelijnsopvang wordt de doorstroming binnen de sociale sector en hulpverlening verzorgd. Is er nog een kans dat de wensen van de Oostendse sociale sector voor een permanente daklozenopvang nog vervuld zal worden tijdens deze legislatuur?

1.3 Raak niet aan de thuiszorgpremies

Bij deze begrotingsbespreking willen we als Groen aansluiten bij de Oostendse zorgbehoevenden en hun families in de bezorgheid over de afschaffing van de thuiszorgpremies door het OCMW vanaf 01/01/2014. Groen heeft al duidelijk gemaakt dat de thuisverzorgers belangrijk zijn voor de samenleving en als het Sociaal Huis de thuiszorgpremie afschaft voor families die solidariteit tonen, is dat voor hen een slag in het gezicht. Dus bij deze nogmaals een uitdrukkelijk protest tegen het afschaffen van de thuiszorgpremies.

1.4. Mist Oostende voor de vijfde keer de kans om mensen in intrafamiliaal geweld te helpen?

Op blz. 14 lezen we onder operationele doelstelling 16 met tevredenheid het plan om ‘binnen het lokaal sociaal beleid specifieke aandacht te vestigen op het thema intrafamiliaal geweld’. Op 12 maart 2011 hebben we gewezen op de subsidiëring vanuit de staatssecretaris voor maatschappelijke integratie en armoedebestrijding van initiatieven die gericht zijn op slachtoffers van familiale conflicten (intrafamiliaal geweld inclusief). Groen stelde vast dat het OCMW Oostende voor vier jaar op rij nog niet ingetekend heeft op deze subsidie terwijl alle andere centrumsteden in het land dit wel gedaan hebben en daardoor in de mogelijkheid zijn om meer mensen te helpen. De opvang van mensen die na een familiaal conflict op zoek zijn naar een onderkomen voor korte duur of de tijdelijke opvang van het groeiende aantal slachtoffers van huisjesmelkers blijven een dringende zaak in Oostende te zijn. Om maar te zwijgen over daklozenopvang. Oostende kan een dergelijke subsidie zeker gebruiken om gebouwen in te richten en te verbeteren als noodopvang. De federale middelen kunnen zeker nuttig aangewend worden.

 

  1. TOERISME

De verblijfsbelasting of citytaks, werd verhoogd van €175 per kamer per jaar naar €350. Nu krijgt Toerisme Oostende ruim €400.000 meer inkomsten, dat is de volledige opbrengst hiervan.

Recente cijfers tonen aan dat de kust kwetsbaar is. De omzet daalde voor de kust in 2012 met 20 miljoen euro, het aantal aankomsten is 125.000 minder als ook 1.424.800 overnachtingen minder. Het aantal dagjestoeristen is 2 miljoen bezoekers minder. Volgens Groen trekt dit op vestzak-broekzak-operatie. Wij vrezen improvisatie. Want om de inkomsten van de hogere citytaks te betalen gaat men uit van een gelijk aantal bezoekers.

Oostende moet aantrekkelijk blijven als toeristische bestemming. Vandaar de hamvraag: wat als het aantal bezoekers daalt?

 

 

  1. DE LOKALE ECONOMIE

Op blz 18 van het Meerjarenplan 2014 – 2019 onder Actie 433 staat het volgende vermeld “de opleidingsmogelijkheden en- centra stimuleren met de bedoeling de werklozen te activeren.” Terecht opgenomen maar de vraag is hoe, want er is geen budget voorzien in het meerjarenplan!

Volgens een conservatieve schatting zal de werkloosheid in Oostende in 2013 met rond 7 procent gestegen zijn ten opzichte van mei 2012 ondanks de investeringen in het EHO. Van 2006 tot 2011 is de werkloosheid in Oostende gestegen met 18,1%. Dat is een stijging die veel groter is dan in andere steden, zoals Brugge (6%), Kortrijk (10%) of zelfs Gent (16%). Alleen Antwerpen doet ongeveer even slecht als Oostende. Dit cijfer betekent dat het Economisch Huis Oostende en de coalitie er niet in geslaagd zijn om de hoge werkloosheid in Oostende terug te dringen, integendeel, de kloof met andere steden is verder gegroeid. In absolute aantallen zijn er ongeveer 3500 werkzoekenden.

We hebben recent vastgesteld dat het Instituut voor Landbouw- en Visserijonderzoek (ILVO) dringend een technicus zoekt die dieselmotoren kan ombouwen tot gasmotoren op vissersschepen. Die vinden ze gewoon niet, ondanks goedgekeurde subsidies van Europa, om het maar bij één voorbeeld te houden...

We vragen ons dan af of het de intentie is om met Actie 433 dergelijke situaties zoals ILVO en andere aan te pakken. Zo ja, hoe komt het dat er geen budget hiervoor voorzien is? Graag de echte intentie van Actie 433 kort uit te leggen.

 

Collins NWEKE | Gemeenteraadslid voor Groen

Oostende, 14 december 2013

 

Tags: